BLOG

Openstaan voor je kind.

Openstaan voor je kind als het even moeilijk is. Niet als ‘opvoeder’ en de rol van ‘bewaker voor hoe het hoort’, maar gewoon écht openstaan. Hoe is het met hem/haar? Wat leeft er wérkelijk in hem of haar?

Maar wat vraagt dat eigenlijk van jou als ouder(s)?

Om er werkelijk even te zijn betekend dat je voorbij kijkt aan de waarden en normen die jij als mens en ouder belangrijk vind (en graag door wilt geven aan je kind). Die doen er nu nl niet toe. Als je daar voorbij kijkt zie je de persoon die je kind nu op dit moment is. In al zijn schoonheid en liefde. Maar misschien ook wel met moeilijkheden en onhandig gedrag. Zeker weten eigenlijk. Die heeft iedereen wel. Iederéén kent situaties, jij ook, waarbij je onhandig handelde. Misschien vanuit schaamte, angst of onzekerheid. Een kind is precies zo.

En dan?

Wanneer je in zo’n situatie bent is het het beste even helemaal uit en in te ademen. Zodat je als het ware kunt zakken in je zelf. En niet alleen vanuit je hoofd bij je kind bent, maar ook vanuit je hart en buik. Met compassie en inlevingsvermogen. En kijk eens. Gewoon kijken. Luisteren. En wat valt je op? Durf nieuwsgierig te zijn en open. Gebruik je inlevingsvermogen om aan te voelen wat je kind nu nodig heeft. Zelden is er een oplossing nodig. Maar eerder is er behoefte aan ‘er gewoon mogen zijn’. Dat alles goed is en alles welkom is. Zelfs de moeilijke gevoelens, zoals boosheid, angst, schaamte of verdriet zijn helemaal niks om bang voor te zijn. Ze zijn zelfs enorm waardevol omdat ze iets te vertellen hebben. Als wegwijzers naar de schat.

En dat klinkt misschien als een zware taak. Je hoofd zal misschien alle kanten op gaan op zoek naar een oplossing. Hoe stop je angst/verdriet/pijn? Maar je hoofd mag zich nu even erbij neerleggen dat er geen taakje is, anders dan liefdevol aanwezig zijn.

In een later stadium, bijv de volgende dag, kun je eens terugpakken met je kind over wat er gedeeld is. En wat er nodig is om daar iets aan te doen. Bijv bij een angst. Of in het geval van pesten.

Maar in den beginne is niets anders nodig dan er zijn en voor het kind een veilige plek om dat diepste te tonen. Kwetsbaarheid vergt een bedding van liefde en presentie.

Reacties op deze pagina zijn gesloten.